Archief Augustus 2009

12 augustus 2009

De prijs van opleidingen

Rust roest

Rust roest

Vandaag 13.08 worden onze tweelingzonen 18 jaar. De gouden 18 jaar. De veel naar uitgekeken 18 jaar. De gouden Dan doe ik toch mijn zin. Dan heb je toch niets meer aan mij te zeggen-leeftijd. Toen ik 18 werd had ik wuivende haren en heel veel testosteron. Maar kijk mij nu.

Soit. Onlangs werd een van mijn tweelingzonen beboet. Er kwam een bericht: Je hebt wildgeplast (of gewildplast) tegen een openbare gevel. Wat een lol. Maar en echter: het levert je wel een soortement boete op. Geen echte boete, wel een gesprek met je privé pro-deo advokaat en de overlast ambtenaar van je stad.

Heerlijk is dat: een overlast ambtenaar. Een OLA. Alles waartegen inwoners op lastbezorgingsvlak kunnen zondigen komt op zo’n man of vrouw zijn desk. Heb je te intens geplast? Te hard geroepen? Gedrugd? Je kont getoond? Daar zal deze overlastbehandelaar eens vlug een zinnig en modern strafje over gieten. Ik vind het een erg nuttige en nodige functie. We leven in een moderne tijd met zin voor begrip voor moderne mensen, dus komen er ook goede remedies. Mijn zoon met de overvolle plasbuis komt dus echt niet voor de jeugdrechter. Er rolt een heerlijke alternatieve straf uit het hoofd van de overlastgast: Ga jij maar eens eventjes een alternatieve straf uitzweten op het containerpark. Je gaat lekker een halve dag lang met andermans afdankers sleuren naar de juiste container.
Ik juich dit toe. Echt waar. Als mijn zoon daardoor voortaan niet meer tegen uw gevel urineert is het voor mij heel goed.

Maar wat denk je, is het takenpakket van die ambtenaar niet uitbreidbaar? Ik zou het veranderen. Als we nu eens een pakketje verantwoordelijkheden toevoegden waarmee we al wie elementaire leefregels van leren-fatsoen overschrijdt kunnen bestraffen? Bijvoorbeeld: je firma heeft een paar duizend euro’s besteed om jou en je collega’s om het eender wat bij te laten leren. En stel: je doet er gewoonweg geen ene knijt mee. Gewoonweg niets doen, en je oude gang maar gaan. Mag dat wel? Of kom je dan bij een overlast ambtenaar terecht? Want is dat geen overlast bezorgen aan de slachtoffers van je vervelende gedragingen?

Of neem even aan dat je van het bedrijf het signaal krijgt dat je op bepaalde vlakken dringend wat moet bijschaven. Ze hebben namelijk een coach ingehuurd die zich dient te vermoeien om je duidelijk te maken dat jouw mensen zo’n stijl van leiding geven maar niets vinden. Ze vinden je geen chef maar eerder een vetbetaalde uitvoerder. Want dat doe je namelijk het liefste: je vroegere operationele taak. Maar nu je mensen moet aansturen gaat het niet goed. Die coach zal zich allicht zwaar gaan uitsloven en je er opmerkzaam op maken dat je weliswaar wel een ei kunt bakken maar er geen ene moer van bakt als je een tiempje hoort aan te sturen.
Stel nu even dat je in die coaching wel geregeld zegt: ja, dat is zo. Dat moet ik inderdaad doen. U heeft gelijk, ik ga er werk van maken. En stel dat je daarna in de fase van de vrome voornemens blijft zitten. Is dat dan niet dom? Jazeker, da’s heel, heel dom. En neem nu ook nog even aan dat zo’n consultant zijn factuur opstuurt. Dat zou echt waar kunnen gebeuren. En dat u lichtjes trillingen krijgt van de discrepantie tussen dat bedrag en dat gedrag. Wat doe je dan? Want waarover spreken we in €-termen? Betekent zoiets in auto’s vertaald niet: de prijs van een of andere auto?
Laten we eerlijk zijn: in 90% doen we er gewoonweg niets mee. Anders uitgedrukt: je koopt een nieuwe auto aan en laat die na enkele maanden helemaal verroesten.

Wie doet dat? Welke naarling houdt zich daarmee bezig en zou dus dringend bij de overlastoplosser moeten komen? De trainer alvast niet (Ik heb een fijne training of coaching afgeleverd, ik heb achteraf nog even nagevraagd of alles naar behoren ging), de deelnemer nog minder (De praktijk is toch nog wel een ander paar mouwen dan wat er tijdens de coaching werd verteld), het bedrijf niet (We hebben de factuur betaald, da’s netjes), de opdrachtgever niet (Dit is iets tussen de deelnemer en de coach, maar ik dacht wel dat het moeilijk zou zijn om die oude boom te verplanten, en zie je wel dat hij een bodemloos vat is).

Bij wie anders zou ik de verantwoordelijkheid voor dit resultaat moeten leggen? Ik weet het niet. Bij de Training Manager, bij de CEO? Bij de een of andere duistere minister? Of Koning Albert of Philip (vanaf nu met baard)? Neen hoor, ik stel voor dat we dit aan die OLA doorgeven. En dat hij fijne pijnlijke straffen verzint.

Tags: , , , , , ,

Bazelen met bazen

M-ARC presenteert 'Bazengebazel', een monoloog met Frank Robberechts als acteur en Marc Vermeulen als moderator. Uiterst herkenbaar voor elke leidinggevende.

lees meer...
bekijk het filmpje...

Good2CU

Good2CU is een vergaderloft in een gebouw met een industriële achtergrond. Centrum Mechelen, in de schaduw van de Sint-Romboutstoren. Bij Good2CU hangt er magie in de lucht. M-ARC was de traditionele vergaderzalen beu en creëerde voor zichzelf én voor u deze Magical Meeting Loft.

Benieuwd hoe Good2CU eruit ziet?

stap nu binnen...

M-ARC lezen

Wie is Marc Vermeulen? Wat bedenkt hij? Waar houdt hij van? Wat heeft hij geschreven?

bekijk alles hier...

Reacties van klanten

Hebt u deelgenomen aan een opleidingen of een coaching van M-ARC?
Wilt u de wereld meedelen wat u ervan vond? Geef feedback. Dit is uw kans!

lees de reacties...